Powierzchnia użytkowa domu do podatku od nieruchomości – jak ją obliczyć?

Podatek od nieruchomości to standardowe obciążenie nakładane na właścicieli domów. Płaci się go raz w roku (można w kwartalnych ratach), a jest on naliczany od powierzchni użytkowej domu. Właściciele nieruchomości często mają problem z jej obliczeniem. Gotowy schemat znajdziesz w naszym poradniku.

Co mówią przepisy?

Zgodnie z artykułem 1a ust. 1 pkt 5 Ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, powierzchnia użytkowa budynków lub ich części mierzona jest po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach.

Co zalicza się do powierzchni użytkowej domu na potrzeby podatku od nieruchomości?

Powierzchnia użytkowa to nie tylko pokoje, kuchnia, łazienka, przedpokój, garderoba czy spiżarnia. Wlicza się do niej także te powierzchnie, które właściciele często błędnie pomijają, czyli:

• garaż podziemny,
• piwnicę,
• suterenę,
• poddasze użytkowe.

Co ze skosami?

Jeśli w domu występują skosy lub tzw. niskie sufity, to należy zastosować prostą zasadę, że do powierzchni użytkowej nie wliczają się te o wysokości niższej niż 1,4 metra. Z kolei przestrzenie o wysokości między 1,4 a 2,2 metra liczy się w 50%.

Co nie wlicza się do powierzchni użytkowej domu?

Przepisy mówią wyraźnie, że do powierzchni użytkowej domu nie wlicza się metraży zajętych przez ściany, powierzchni klatki schodowej oraz ewentualnych szybów windowych.

Powierzchnia użytkowa a powierzchnia całkowita

Wiele osób myli pojęcia powierzchni użytkowej i powierzchni całkowitej, co rodzi później nieporozumienia na etapie obliczania podatku od nieruchomości. Warto zatem wiedzieć, że powierzchnia całkowita to nic innego jak suma powierzchni wszystkich kondygnacji, zarówno podziemnych, jak i nadziemnych, do której zalicza się także tarasy, pomieszczenia techniczne oraz poddasze niezależnie od wysokości pomieszczeń.

Z kolei powierzchnia użytkowa to tylko ta przestrzeń, która może być wykorzystywana do celów mieszkalnych lub gospodarczych, zgodnie z opisanymi wcześniej zasadami.